ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ ΣΤΟ ΔΣ του ΣΑΕΚ

1) Πες μου για σένα; Πως σε λένε; Πόσο χρόνων είσαι; Σε ποιο πανεπιστήμιο σπούδασες;

Ονομάζομαι Βασίλης Μόρντο, είμαι 21 ετών, είμαι απόφοιτος των Εκπαιδευτηρίων Καίσαρη της τάξης του 2013 και βρίσκομαι στο τέλος του 4ου έτους της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Ευελπιστώ και προσπαθώ, ώστε τέτοια εποχή του χρόνου να βρίσκομαι κοντά στην απόκτηση του διπλώματός μου. Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω κατασταλάξει πλήρως σχετικά με το μελλοντικό μου αντικείμενο απασχόλησης αλλά έχω ορισμένες σκέψεις και νομίζω πως το τοπίο αυτό θα ξεκαθαρίσει αρκετά σύντομα.

2) Ποιο ήταν το βασικό σου κίνητρο για να ασχοληθείς με το ΣΑΕΚ τόσο ενεργά και να είσαι μέλος του ΔΣ;

Θεωρώ πως ο κύριος λόγος για τον οποίο μια δυναμική ομάδα ατόμων, στην οποία είχα την τιμή να είμαι μέλος, κινητοποιήθηκε πριν λίγα χρόνια με σκοπό τη σύσταση του Συλλόγου Αποφοίτων ήταν επειδή – ευτυχώς – αντιλήθφηκε την έλλειψή του και μαζί τα πιθανά «διαφεύγοντα κέρδη» που υπήρχαν όπως θα έλεγαν και οι οικονομολόγοι φίλοι μας. Οφέλη, δηλαδή, που ενώ θα μπορούσαν όλοι οι απόφοιτοι του Σχολείου μας να αποκομίζουν τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, δεν ήταν σε θέση να το πράξουν. Από «απλά» πράγματα όπως είναι ένα reunion παλιών συμμαθητών ή ένα party μέχρι πιο απαιτητικά όπως η ύπαρξη ενός σύγχρονου επαγγελματικού δικτύου ή η δημιουργία μιας δομής υποστήριξης νέων και παλαιών αποφοίτων που σε διάφορα στάδια της ζωής τους κάνουν καινούργια βήματα π.χ. όταν μετακομίζουν σε μία διαφορετική πόλη ή όταν αλλάζουν τον τομέα απασχόλησή τους και χρειάζονται καθοδήγηση από άτομα που έχουν πάρει στο παρελθόν τον ίδιο ή τελοσπάντων όμοιο δρόμο. Καθοριστικό ρόλο στη συνέχιση της ενασχόλησής μου με το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου έπαιξε, επίσης, η μοναδική «συνταγή» ατόμων που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του θεσμού αυτού και η οποία όχι μόνο επιτέλεσε και συνεχίζει να επιτελεί σπουδαίο έργο αλλά και που μου χάρισε πολλές στιγμές γέλιου, χαράς και ικανοποίησης. Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω, βέβαια, πως δε μιλάμε, για ένα αψεγάδιαστο success story του Συλλόγου Αποφοίτων, που όμοιό του δεν έχει υπάρξει, είχαμε και θα συνεχίσουμε να έχουμε αρκετές αναποδιές και αποτυχίες στην πορεία μας. Αυτό, όμως, δε μας αποθαρρύνει και ίσα – ίσα θα μπορούσα να πω πως μας ενδυναμώνει και μας ωθεί στο να σκεφτόμαστε ακόμα πιο πρωτοποριακά και δημιουργικά στο πλαίσιο της συνεχούς προσπάθειάς μας να εντείνουμε το εύρος των δράσεων μας και να εντάξουμε όσο το δυνατό περισσότερους αποφοίτους στις δράσεις μας ή αλλιώς στην αναπτυσσόμενη «οικογένειά μας», όπως θα μπορούσε κανείς να την αποκαλέσει.

3) Τι θα έλεγες σε ένα παιδί 18 χρονών που μόλις αποφοίτησε για το σύλλογο μας; Γιατί να ενδιαφερθεί;

Είναι δύσκολο να πείσεις ένα άτομο σε αυτή την ηλικία να ασχοληθεί με το εγχείρημα του Συλλόγου και αυτό γιατί βρίσκεται σε μία αρκετά ρευστή και μεταβατική φάση κατά την οποία δεν έχει πλήρως συνειδητοποιήσει την απαγκύστρωση από το σχολικό περιβάλλον και τους σχολικούς φίλους. Επομένως, θα εστίαζα αφενός στην πληθώρα ερεθισμάτων που μπορεί να αποκτήσει ή να αναπτύξει περαιτέρω το συγκεκριμένο άτομο από την ενασχόλησή του με το Σύλλογο όπως είναι οι διοργανωτικές ή επικοινωνιακές δεξιότητες και που θα συντελούσαν καθοριστικά στην προσωπική του εξέλιξη και αφετέρου στις μελλοντικές ανάγκες και προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο/η ίδιος/α ή κάποιος/α συμμαθητής/ριά του/της και στο πώς θα μπορούσε να φανεί χρήσιμος/η στην ικανοποίηση των εν λόγω αναγκών λ.χ. στην εύρεση εργασίας. Εννοείται, επίσης, πως θα έδινα ιδιαίτερη έμφαση στη δυνατότητα διοργάνωσης reunions και άλλων κοινωνικών εκδηλώσεων που σκοπό έχουν την επανασύνδεση παλιών συμμαθητών αλλά νομίζω πως το πλέον σημαντικό κομμάτι στην όλη προσπάθεια θα ήταν να καταφέρω να δείξω στον/ην 18χρονο/η φίλο/η μας πόσο ορατά και απτά είναι τα αποτελέσματα των δράσεων που διοργανώνουμε και πόσο μεγάλο αντίκτυπο θα είχε η συνεισφορά του/ης στους σκοπούς του Συλλόγου.

4) Πες μου δυο τρεις σκέψεις σου για το σχολειό μας;

Το Σχολείο μας συνδιάζει ό,τι ζητά κανείς από ένα σύγχρονο σχολείο: οικογενειακό περιβάλλον, υψηλό ακαδημαικό επίπεδο και σφαιρική μόρφωση. Αν μη τι άλλο, το σχολείο είναι συνυπεύθυνο για τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων χαρακτήρων αλλά κυρίως για τη δημιουργία αναμνήσεων που χαράζονται βαθιά στο νου όλων των αποφοίτων και που αποτελούν μέρος της κινητήριας δύναμης πίσω από το εγχείρημα του Συλλόγου. Τέλος, τόσο το Σχολείο γενικότερα όσο και ο ίδιος ο κ. Ηλίας Καίσαρης ειδικότερα έχουν έμπρακτα στηρίξει πολλάκις τις προσπάθειες του Συλλόγου μας και εκ μέρους και του υπόλοιπου Διοικητικού Συμβουλίου θα θέλαμε να εκφράσουμε την αμέριστη ευγνωμοσύνη μας για αυτό!